Eduard is mijn oudoom. Met de foto die nu aan zijn naam verbonden is, krijgt hij eindelijk een gezicht. Het verhaal mag niet ontbreken. Hij werd gemist door zijn broer en zussen – en wij weten nu beter wie hij was en waarom zijn raadselachtige verdwijning zo tragisch was.

Hij diende bij het Koninklijk Nederlandsch-Indisch Leger (KNIL), waar hij een loopbaan opbouwde die hem van de kazerne naar de frontlinies bracht in de roerige jaren van oorlog en bezetting. In die onzekere tijd verdween hij spoorloos. Pas veel later werd duidelijk wat er was gebeurd, maar de omstandigheden bleven omgeven door vragen.

Hij kreeg twee kinderen: Emil en Edith. Emil stierf jong, Edith hoop ik op een dag te ontmoeten.

Zijn naam leeft voort, niet alleen op deze plek, maar in ons hart en in ons familieverhaal.