Als gevolg van de Duitse invasie op 6 juni 1944 voerde squadron 320 in de maand juni bijna dagelijks missies uit. In de nacht van 12-13 juni 1944 werden acht Mitchells van het 320 squadron op een missie gestuurd. Tijdens de tweede missie van die avond zouden zes vliegtuigen doelen markeren. Twee Mitchells zouden de spoorwegemplacement van Lissieux bombarderen met behulp van het Gee-h-systeem welke op de Mitchell aanwezig was .De Mitchells FR205 en FR176 waren de vliegtuigen welke deze taak toe bedeeld kregen. Het tweede vliegtuig, FR176, gevlogen door M.J. Stenvert, keerde kort na het opstijgen terug naar de basis omdat het GEE-h-systeem niet functioneerde. M.J. Stenvert en zijn bemanning zouden een maand later in actie boven Frankrijk omkomen. De Mitchell FR205 gevlogen door JC Sillevis was alleen toen het het doel benaderde tijdens de missie. In de operationele logboeken van het squadron wordt vermeld dat het onbekend was of het vliegtuig het doel had gebombardeerd voordat het verloren ging. Jan Kloos voegt eraan toe dat de Duitsers voornamelijk 's nachts het spoornet gebruikten, omdat de geallieerde jachtbommenwerpers overdag alles onder vuur namen dat bewoog. Een nachtelijke aanval op een groot treinstation zoals in Lisieux beloofde meer resultaat dan een aanval overdag. Jan Kloos verloor goede vrienden toen de Mitchell met zijn bemanning aan boord neer werd gehaald. De Mitchell FR205 crashte in de vroege ochtend van 13 juni 1944 rond het tijdstip van 01:00.Het vliegtuig kwam neer ongeveer 200 meter ten noordoosten van de kleine boerderij waar mevrouw Denise Capelle, die destijds 21 jaar oud was woonde. Mw Capelle woont nog steeds in dezelfde boerderij. In een gesprek met mw Capelle dat op 21/10/2005 werd gevoerd, blijkt dat de gebeurtenis nog steeds erg emotioneel voor haar is. Details die ze ongetwijfeld heeft gezien, zijn onderdrukt in haar anders zo levendige geheugen vol herinneringen. Nooit eerder stelde iemand vragen aan haar over dit ongeluk. Mevrouw Capelle werd met de vriendelijke hulp van mevrouw Espaldet, de vrouw van de burgemeester van Saint Aubin-de-Scellon, gevonden. In de weide, ongeveer 200 meter ten westen van het huis van mevrouw Capelle, vinden we een gat van ongeveer 20 bij 10 meter met een diepte van 2 meter. Het midden is met water gevuld, Het gat wordt omringd door een muur die ongeveer een meter boven het maaiveld uitsteekt. Aan de kant van de weg is er geen muur, en de bodem van de holte loopt hier veel vlakker. Het lijkt alsof een of meerdere explosies hebben plaatsgevonden die het gat en de muren hebben veroorzaakt. Het lijkt erop dat het wrak naar de kant van de weg is versleept, (wat voor de hand liggend zou zijn) gaten zoals deze zijn namelijk niet te vinden in andere weiden of in de verdere omgeving. We kunnen hoogstwaarschijnlijk dus aannemen dat de Mitchell FR205 hier is neergekomen. We gaan ervan uit dat de bomlading nog aan boord was en dat de bommen op de grond zijn ontplofte. Dat moet hebben geleid tot een verspreiding van menselijke resten die overal lagen, zoals dat ook het geval was bij de crashes in Horsham West Sussex GB vier dagen eerder. Het is volkomen duidelijk waarom mevrouw Capelle niet alle details wil herinneren Mevrouw Capelle vertelde dat het vliegtuigwrak lange tijd op zijn plek is blijven liggen, maar ze kan niet zeggen voor hoe lang. We veronderstellen dat deze plaats waar het vliegtuig wrak lag het gebruikelijke lot van het vlakschuiven na het opruimen van het wrak heeft ontlopen, omdat de drinkplaats belangrijk was voor de koeien. We hebben geen verslag kunnen ontdekken over de aanvankelijke begrafenis van de bemanning van de Mitchell FR205 de Duitsers waren ten tijde van de crash aanwezig in St Aubin-de-Scellon, zoals blijkt uit het lokale archief. Het dorp werd bevrijd door Canadese troepen op 24 augustus 1944, slechts elf weken nadat de Mitchell FR205 was neergestort.

De oorlogsgravenstichting werd benaderd om na te vragen of er details te vinden waren over eerdere of latere begrafenissen met betrekking tot de bemanning van de Mitchell FR205Het antwoord wat ontvangen werd: De overschotten van de slachtoffers van de Mitchell FR205 zijn op 28/02/1950 herbegraven op het militaire ereveld grebbeberg te Rhenen. Dit ereveld was toen nog in beheer van het ministerie van oorlog. De oorlogsgravenstichting beschikt niet over de identificatie gegevens van de bemanning van de FR205.Wij adviseren u daarvoor contact op te nemen met het ministerie van defensie, centraal archievendepot te Rijswijk .Voor wat betreft de plaats of gemeente van overlijden berichten wij u dat wij in 1953 bericht hebben gekregen van de gemeente Den Helder dat zij op basis van een schriftelijke aangifte van de rijksinspectie van de bevolkingsregisters in Den Haag waaruit blijkt dat de heer J C Sillevis op 13 juni 1944 in lisieux Frankrijk is overleden een overlijdensakte hebben ingeschreven. Zoals u weet hebben wij voor wat betreft de geboorte en overlijdens gegevens slechts een registrerende functie .

Het centraal archiefdepot bewaart het archief van de dienst identificatie en berging van de Nederlandse koninklijke landmacht in document 5.050.5220/81 is er te lezen dat de bemanning werd begraven op de begraafplaats van Bernay, Eure, in een gezamenlijk graf. Er wordt geen melding gemaakt van JC Sillevis, maar we moeten aannemen dat hij hier ook is begraven. Bernay ligt direct ten zuidoosten van St Aubin-de-Scellon. Er wordt geen melding gemaakt van hoe de overblijfselen werden geïdentificeerd en door wie. De overblijfselen werden op 17 januari 1950 naar Nederland vervoerd en herbegraven met volle militaire eer op Ereveld Grebberg op dinsdag 28 februari in 1950.De ceremonie werd zorgvuldig georganiseerd door de Koninklijke Marine en omvatte de Marinierskapel en een saluutpeloton van 20 mannen. Alle overblijfselen van 29 Nederlandse militairen die in Frankrijk waren overleden, werden bij deze gelegenheid herbegraven op Grebbeberg. Zestien van hun behoorden tot de Marine Luchtvaartdienst (MLD).

Bij nader onderzoek in het defensie archief werd duidelijk dat op 15 juni 1944 de 5 bemanningsleden van de mitchell FR205 werden begraven op het districts kerkhof Bernay.uit het verslag blijkt dat het stoffelijk overschot van sgt telegrafist GLR van leeuwen werd herkend, dat van de 4 andere bemanningsleden niet .Bronvermelding:Personen (NIMH / Nederlands Instituut voor Militaire Historie) - Nederlands Instituut voor Militaire Historie

Bij elke operationele vlucht werden steevast twee postduiven in een tenen kooi aan boord meegenomen. Zij moesten in geval van een noodlanding op zee de thuisbasis hiervan op de hoogte stellen. Links sergeant-telegrafist M. Bolk, rechts korporaal-telegrafist G.L.R. van Leeuwen. Beiden zullen de oorlog niet overleven. Het vliegtuig is een Lockheed Hudson.