4 Bt LuA stond met drie stukken Vickers opgesteld bij Smitshoek, een plaatsje tussen Waalhaven en Barendrecht in. Aldaar onderging men de eerste beschietingen vanuit de lucht en zag men de luchtlandingen rondom Waalhaven. Enige slecht gedropte parachutisten kwamen korte tijd in vuurcontact met de Batterij. Nadat de luchtlandingen waren waargenomen bracht de Batterij het nabij gelegen kruispunt [Smithoekseweg en Charloise Lagedijk] en de omgeving van de Batterij in staat van verdediging. In de loop van de morgen zend men enige patrouilles uit om de omgeving op aanwezigheid van parachutisten uit te kammen. Later kwam een werkelijke confrontatie met de Duitsers. Parachutisten slaagden er niet in de Batterij te overmeesteren en kregen toen steun van een compagnie luchtlandingstroepen. Onderwijl werd met een list getracht de Batterij tot overgave te dwingen. De basiscommandant van Waalhaven werd in een auto gezet met een drietal parachutisten en reed naar Smitshoek. Aldaar werd de majoor Simon Thomas gedwongen de Nederlanders tot overgave te dwingen. Het werd geweigerd waarop een vuurgevecht ontstond, waarbij de majoor vermoedelijk door kogels van de mannen van 4 Bt LuA sneuvelde. De Duitsers vluchtten. Nadien ontstond spoedig een precaire situatie, waarop de Batterij werd ge vacueerd, met uitzondering van de niet te bereiken buitenposten en patrouilles. Het gros van de Batterij kwam veilig in Barendrecht en nadien Oud-Beijerland, maar de achtergebleven manschappen, ongeveer twee dozijn, maakte allerlei avontuurlijke tochten door de regio om eigen troepen te bereiken. Onder hen de soldaten Lansdorp en Nederveen. Zij zouden echter in de weilanden tussen Smitshoek en Rhoon beiden het leven laten, vermoedelijk nadat zij op Duitse patrouilles waren gestuit.