Het archief van het Gemeentelijk Arbeidsbureau in Amsterdam bevat informatie over tewerkgestelden in Duitsland. Op een transportlijst is te zien dat Leo Kochen (musicus) met nog negen andere musici op 04 juli 1941 naar Duitsland vertrok en te werk werd gesteld bij Delphi Palast Berlin.

Muzikant Leonard Jozef Henrik Kochen overleed op 16 januari 1944 in Berlijn-Charlottenburg, op 28-jarige leeftijd, en werd begraven 26 januari 1944 op de R.K. Begraafplaats “Sint Barbara” te Utrecht.

Doodsoorzaak: auto-ongeluk schedelfractuur

Leo Kochen was verloofd met Margot Hake

Vader: Leonard Joseph Kochen (Kerkrade 03 november 1889-Utrecht 13 oktober 1948)

Moeder: Anna Maria Savelberg (Heerlen 2 februari 1893-Utrecht 05 juli 1967)

Broer: Mathias Jozef Peter Kochen (Kerkrade 30 mei 1918-Zeist 13 januari 2010)

Broer: Jan Willem Kochen (Kerkrade 21 maart 1920-Utrecht 11 april 1958)

Broer: Pierre Mathias Hubert Kochen (Kerkrade 21 december 1921-Utrecht 07 januari 2007)

Zuster: Annie Maria Johanna Leonie Kochen (Utrecht 08 april 1934)

De ouders van Leo Kochen hadden in Spekholzerheide een kapperszaak en die werd later uitgebreid met rijwielhandel en reparatie inrichting, kinderwagen, wandelwagentjes en kinderstoelen, depot chemische wasserij en ververij. In 1919 kwam daar ook nog een badinrichting voor dames en heren bij. In 1925 kwam daar ook nog een autogarage bij die zorgde voor personenvervoer tussen Spekholzerheide-Schaesberg-Heerlen.

Omdat het niet goed ging door de naderende crisisjaren, besloten de ouders van Leo Kochen hun werkzaamheden te verplaatsen naar Utrecht en daar hadden zij in 1926 Hotel-Restaurant-Pension Limburgia aan de Steenweg. Vanwege de Utrechtse Jaarbeurs was daar Dagelijks Middag en Avondconcert en iedere week Familecabaret.

In 1936 verhuisde de ouders van Leo Kochen met Limburgia naar de Lange Elisabethstraat in Utrecht.

In april 1941 begonnen – ondanks de bezetting - de ouders van Leo Kochen met zoon Pierre Kochen aan de Mariaplaats Café-Restaurant “De Poort van Kleef” en zoon Jozef Kochen bleef in Limburgia, Lange Elisabethstraat.

In 1935 enkele advertenties in Twentsch dagblad Tubantia Dancing De Klomp

The Hot Rhythmics De band van Twente met Leo Kochen de komische drummer humorist. Iedere woensdag, zaterdag

In juli 1939 was Leo Kochen met enkele musici in Biel, Zwitserland

15 oktober 1939 Volkspark-Enschede Cabaret- en Dansavond medewerking verleent Leo Kochen.

De Italiaanse kunstschilder Giovanni Costetti (1878-1949) in de jaren 1930 om politieke redenen naar Nederland gevlucht, waar hij in Utrecht aan de Nieuwe Gracht woonde en in zijn onderhoud voorzag door het schilderen van portretten heeft ook een portret gemaakt van Leo Kochen met zijn hondje.

In het Utrechtsch Nieuwsblad 25 juni 1942

Film en muziek in Berlijn
Leo Kochen was in Berlijn een muzikant van het UFA-Symphoniker, een uit meer dan 80 man bestaand dansorkest. Leo Kochen, een oud-Limburger, die sedert een jaar in de Duitse hoofdstad in de muziekwereld werkzaam is. Hij begon als slagwerker, speelt de marimba als solo-instrument, en werkt thans na vele interessante omzwervingen, bij radio, film en grammofoon. In de film “Fronttheater” heeft Leo Kochen een muzikaal-technisch wonderstukje volbracht. Het danspaar, de zusters Höpfner treden er in op met een tapdans en technisch was het onmogelijk het geluid van het tappen op te nemen. Men heeft dit toen noot na noot, beter gezegd tik na tik, opgeschreven, waarna Leo Kochen bij de film met twee rieten stokjes op de microfoon deze tapdans precies heeft “nageslagen”. Hij heeft tevens medegewerkt aan grammofoonopnamen van Johan Heesters. Met Leo Kochen werken meerdere Nederlandsche musici in Berlijn, zoals Willy de Wit, ook een Utrechter, de bekende trompettist Henk Bruyns, de pianist Guus Jansen die met zijn ensembles Musiquette en Rococo populariteit bij de Nederlandsche radio verwierf, Bennie de Wyle e.a.

Leo Kochen werkt momenteel in het bekende Frasquita bij Zoo, een van de meest gewilde cabarets en bars van Berlijn.

We hebben onzen stadsgenoot gevraagd hoe het met de Nederlandsche muziek op de Duitse programma’s staat en daarover was een hele boom op te zetten. Het Duitse publiek is vooral ingesteld op verfijnde nummers van de Nederlanders. Leo Kochen heeft enige Bultermans geïntroduceerd, meestal met succes. Enkele composities van deze componist verschijnen binnenkort met Duitse tekst, hetgeen allerminst vreemd is, want de Ramblers-grammofoonplaten vinden hier ook al gretig aftrek.

Zoo brengen Leo Kochen en de andere Nederlandsche musici in Duitsland niet alleen uitstekende klanken ten gehore, doch ook composities van eigen bodem en het is een voldoening dat zowel de musici als de Ned. composities ten zeerste gewaardeerd worden.