I.v.m. het naderende front, eind september/oktober 1944, werden bewoners van Vierlingsbeek zeer beperkt in hun bewegingsvrijheid. Dat gold ook voor de plaatselijke geestelijken. Om hun zielenzorg te waarborgen vroeg de kapelaan van het dorp aan de plaatselijke SS-commandant om ontheffing van het straatverbod. Die stemde ermee in maar vroeg als tegenprestatie enkele flessen wijn. Die flessen werden geleverd door pastoor Jansen. De SS'er zou na het drinken ervan ziek zijn geworden en vermoedde dat het een vergiftigingspoging was. Pastoor Jansen, inmiddels vanuit Vierlingsbeek naar Maashees geëvacueerd, werd daar ruim een week later door Duitse militairen gearresteerd en verdween spoorloos. 

Opsporingsonderzoek, dat direct na de Tweede Wereldoorlog door onder andere de Marechaussee werd uitgevoerd, leverde geen aanwijzingen op wat er met Jansen was gebeurd en waar hij was gebleven. De geruchtenstroom kwam op gang.

Ruim 28 jaar na diens verdwijning werden bij toeval zijn stoffelijke resten in oktober 1972 gevonden in een veldgraf nabij de Maas, een kleine kilometer van zijn toenmalige evacuatie-adres. Onderzoek door de toenmalige Gravendienst van Defensie wees uit dat er op hem was geschoten, blijkens verwondingen aan enkele beenderen.

Alles wijst op een wraakactie van de SS-commandant. Maar hoewel dit meer dan aannemelijk is om te veronderstellen, ontbreekt helaas het harde bewijs daarvoor...