Voor de Tweede Wereldoorlog, was Fré Hartman de Hoofd Administrateur van de Sumatra ondernemingen van de Rubber Cultuur Maatschappij Amsterdam, de RCMA. Hij heeft op allerlei plantages op Sumatra gewerkt en gewoond met zijn echtgenote en 2 kinderen. Zo woonden zij ook op Nijkerk en Klein Soengei Karang.

Toen in Nederland de Tweede Wereldoorlog een feit was, heeft de Nederlandse directie Fré Hartman, naast ook een andere Hoofd Administrateur op Java, benoemd tot directeur.

In die hoedanigheid moest Fré van Sumatra naar Java reizen en heeft hij grote sommen geld geregeld via allerlei 'onderhandse' leningen (de banken waren gesloten) om de vrouwen van RCMA-medewerkers te voorzien van geld. Hun mannen waren grotendeels gevangengenomen. Fré kreeg nog langere tijd een werkpermit, hij moest van de Japanners de plantages draaiende houden. Ook hielp de echtgenote van Fré hem bij het ronddelen van het geld aan de vrouwen.

Op enig moment is Fré verraden en heeft de Japanner grotere hoeveelheden geld, dat op diverse plaatsen verstopt was, ontdekt. De Japanners vonden ook de administratie die Fré bijhield om de leningen na de oorlog door de RCMA te kunnen laten terugbetalen.

Fré is tijdens zijn werk opgepakt door de Kempeitai en gevangen genomen. Zij verdachten hem waarschijnlijk van verzetspleging. Zijn vrouw en 2 kinderen hebben nooit meer iets van hem vernomen. Pas na de oorlog, langere tijd na 15 augustus 1945, kregen zijn vrouw en dochter het bericht van het Rode Kruis dat Fré in Bandung in de Soekamiskin gevangenis was overleden.

Zijn echtgenote en dochter werden ook opgepakt en ondervraagd door de Kempeitai. Daarna werden ze enige tijd opgesloten in een door de Kempeitai streng bewaakt huis. Later werden ze getransporteerd naar het vrouwenkamp Halmaheira op Java, waar ze na 15 augustus 1945 zijn bevrijd.

Fré zijn zoon heeft als dwangarbeider aan de Birma Siam Spoorweg gewerkt en heeft de oorlog ook overleefd. In Bangkok werden moeder, dochter en zoon weer verenigd.

Er zijn geen gegevens bekend van de veroordeling tot gevangenisstraf van Fré Hartman.