Vak C, graf 308 – Ereveld Loenen

Gosuinus Marcus Groos, roepnaam Rinus, werd op 10 april 1919 geboren in Rotterdam. Hij groeide op aan de Zaagmolenkade, in een warm arbeidersgezin waar saamhorigheid vanzelfsprekend was. Zijn vader, Jan Groos, werkte als chauffeur; zijn moeder, Johanna Jacoba Cooijman, hield het gezin draaiende. Met zijn oudere broer Hendrik vormde Rinus een hechte twee-eenheid in een buurt waar iedereen elkaar kende en waar het leven eenvoudig maar betrokken was.

Jeugd en Feijenoord

Rinus was sportief, sociaal en altijd in voor een wedstrijd op straat of op het veld. In maart 1935 werd hij lid van Feijenoord, de club die diep geworteld was in de Rotterdamse arbeiderswijken. Tot september 1937 stond zijn naam in de ledenlijsten van De Feijenoorder — een teken dat hij zich thuis voelde in de gemeenschap rond de club.

Werk en volwassen leven

Na school werkte Rinus als boekbinder, een vak dat precisie en geduld vroeg. Tijdens de oorlogsjaren wordt hij in documenten ook aangeduid als groentenhandelaar, een beroep dat veel Rotterdammers in de laatste oorlogsmaanden noodgedwongen uitoefenden om te kunnen overleven.

Huwelijk

Op 24 februari 1943 trouwde Rinus in Schiedam met Helena Antonia Veerkamp. Het jonge echtpaar woonde in Rotterdam, onder meer aan de Rosier Faassenstraat. Hun huwelijk bleef kinderloos, maar de bronnen laten zien dat zij een hecht stel waren, dat samen probeerde stand te houden in een steeds grimmiger wordende tijd.

Oorlogsjaren en tewerkstelling

De oorlog drukte zwaar op het leven van Rinus. Op 10 november 1944 werd hij door de Duitse autoriteiten gevorderd — vrijwel zeker tijdens de grote razzia’s in Rotterdam en Schiedam. Samen met duizenden andere mannen werd hij weggevoerd naar Duitsland, naar het gebied van Grafschaft Hoya in Nedersaksen, waar Nederlandse dwangarbeiders onder zware omstandigheden moesten werken.

De laatste weken

In een formulier van de Dienst Identificatie en Berging staat een korte, maar veelzeggende handgeschreven notitie:

“10 november 1944 gevorderd
9 april 1945 gewond geraakt, buikschot in St. Anna‑Stube.”

St. Anna‑Stube was een noodhospitaal in of nabij Twistringen, waar gewonde dwangarbeiders en burgers werden binnengebracht. Op 9 april 1945, in de chaos van de laatste oorlogsweken, liep Rinus een zware buikverwonding op. De omstandigheden worden niet vermeld, maar het gebied was frontgebied: beschietingen, gevechten en paniek bepaalden het dagelijks leven.

Rinus vocht nog ruim twee weken voor zijn leven.

Overlijden en eerste rustplaats

Op 27 april 1945, tien dagen voor de Duitse capitulatie, overleed Rinus in het Krankenhaus Twistringen. De Duitse overlijdensakte noemt hem Gemüsehändler en vermeldt als doodsoorzaak sepsis na zware verwonding.
Hij werd begraven op het katholieke kerkhof van Twistringen.

Zoektocht en terugkeer naar Nederland

Na de oorlog wist zijn familie lange tijd niet wat er precies met hem was gebeurd. Via het Rode Kruis en gemeentelijke meldingen werd stukje bij beetje duidelijk waar en wanneer hij was overleden. Zijn weduwe, Helena, hertrouwde in 1947, maar bleef betrokken bij de afwikkeling van zijn nalatenschap.

In 1950–1951 onderzocht de Nederlandse overheid of zijn stoffelijke resten konden worden gerepatrieerd. Zijn vader bevestigde schriftelijk dat de familie dit wenste.
In 1951 werd Rinus opgegraven in Twistringen en tijdelijk in Nederland herbegraven.
In 1952 kreeg hij een graf op de Zuiderbegraafplaats in Rotterdam.

Ereveld Loenen

Toen zijn graf in 1973 werd geruimd, gaf zijn weduwe toestemming voor overbrenging naar het nationale ereveld.
Sinds 1974 rust Gosuinus Marcus Groos op Ereveld Loenen, vak C, graf 308 — tussen vele andere Nederlandse oorlogsslachtoffers die, net als hij, te jong stierven en te ver van huis.

Nagedachtenis

Rinus wordt genoemd op het KNVB‑monument voor omgekomen voetballers.
Hij werd slechts 26 jaar.