Tijdens de bloedige gebeurtenissen aan het begin van de Indonesische Revolusi, in Nederland Bersiap genoemd, werd Adriaan Cornelis Wilhelm Giffard, nachtportier bij de Droogdokmaatschappij Soerabaja uit het RAPWI-kamp Daudstraat/Rochussenstraat ontvoerd en vermist. Later blijkt hij met anderen naar het huis van Baswedan in de Kampementstraat 214 in de Arabische wijk was ontvoerd.

Op 29 oktober werd Adriaan Cornelis Wilhelm Giffard en minstens vijfentwintig andere personen in het huis van Baswedan koelbloedig geëxecuteerd en in de nabijheid in een massagraf begraven. Toen het graf werd opengelegd, was identificatie van vele stoffelijke overschotten niet mogelijk.

Nabestaanden konden bij gebrek aan een identificeerbaar stoffelijk overschot een Vermissingverklaring aanvragen bij de Opsporingsdienst Overledenen ODO, het recherche-apparaat  van het Departement van Justitie. Deze Vermissingsverklaring kon later door de Landsrechter in Bastavia/Jakarta omgezet worden in een Overlijdensverklaring. De persoon was dan officieel dood verklaard. Dit is wel zo belangrijk, want alleen met een overlijdensakte kon de weduwe Johanna Sophia Analetta Giffard-van der Plas een weduwe- en wezenpensioen aanvragen, erfenissen regelen en eventueel hertrouwen.

De overlijdensakte van Adriaan Cornelis Wilhelm Giffard werd in 1947 ingeschreven in de registers van de Burgerlijke Stand te Batavia/Jakarta onder nummer 2535, zie bijlage 

Reconstructie van de gebeurtenissen

Omstreeks 15 oktober 1945 (Bloody Monday in de Nederlandse geschiedschrijving) besloten Indonesische revolutionaire autoriteiten en leiders van strijdgroepen in Soerabaja tot arrestatie van Europese en Indo-Europese mannen en jongeren. Het primaire motief was het voorkomen dat deze bevolkingsgroep gewapenderhand zou samenwerken met de Britse troepen die spoedig Soerabaja zouden bezetten. Deze Europeanen werden gezien als een directe bedreiging voor het gezag van de jonge Republik Indonesia en de Indonesische Revolusi.

Ongeveer 1.600 personen werden naar de Simpang Club gebracht, een koloniale socïeteit, die door de Pemoeda’s, Indonesische nationalisten, als gevangenenkwartier van de Partai Rakjat Indonesia PRI werd gebruikt. Hier vonden gruwelijke gebeurtenissen plaats: tientallen mannen maar ook vrouwen werden door een zogenaamde 'Volksrechtbank' veroordeeld en op afschuwelijke wijze afgeslacht.

Eén voorval dat minder bekend is geworden, zijn de moorddadige gebeurtenissen in het huis van Baswedan in de Kampementstraat 214 in de Arabische wijk van Soerabaja.

Al op zondag 14 oktober 1945 arresteerden Pemoeda’s Europeanen en Indo-Europeanen, waaronder Adriaan Cornelis Wilhelm Giffard uit het RAPWI-kamp Baudstraat/Rochussenstraat. Ze werden onder de beschuldiging van NICA-spionage, overgebracht naar de beruchte Simpang Club in Soerabaja.

Een militante Pemoeda-groep had echter andere plannen voor deze gevangenen. Zesendertig mannen, waaronder ANIEM personeel, werden van de Simpang Club overgebracht naar het huis van Baswedan in de Kampementstraat 214 in de Arabische wijk. De Baswedan-affaire was geboren.

Op 15 oktober werden tien mannen van deze groep per vrachtwagen naar de Kalisosok- of Werfstraatgevangenis vervoerd. De resterende 26 man bleef gevangen in de Kampementstraat. Na de landing van de Britse 49th Indian Brigade onder leiding van brigadier Mallaby op 24 oktober, zagen de Pemoeda’s in het huis van Baswedan geen kans meer om de gevangenen af te voeren naar gebied onder Republikeins gezag. Hierop viel het besluit tot executie van alle gevangenen. Op 29 oktober werd de massamoord op onschuldige burgers uitgevoerd.