Pieter van den Aakster, op 21 september 1897 in Alkmaar geboren. In het tweede oorlogsjaar was zijn vrouw overleden en dus moest hij in zijn eentje voor de vijf kinderen zorgen. Het gezin Van den Aakster woonde in Haarlem. Pieter was boekbinder/drukker. Volgens informatie van het Rode Kruis is hij op 19 oktober 1944 gearresteerd, mogelijk op verdenking van het verzorgen van illegaal drukwerk. Op 5 februari 1945 is hij samen met 19 andere mannen aan de Barchman Wuytierslaan in Amersfoort geëxecuteerd als vergelding voor de dood van 3 Duitse militairen die waren omgekomen bij een sabotageactie van het verzet.

Piet van den Aakster, de oudste zoon van Pieter, heeft zijn eigen oorlogservaringen opgeschreven en in dat verslag komen ook een paar passages voor over zijn vader:

In oktober gearresteerd door de SD, ‘vader enkele dagen hiervoor gearresteerd door Cris (SD-leider Fake Krist, Roel Pauw), inspecteur van Politie, werkzaam voor de SD Haarlem. Na arrestatie van Vader werd door mij het huis doorzocht in verband met bezwarend materiaal. Gevonden werd een pistool, Duits, een Lüger. Deze werd ingevet en in lappen met munitie begraven in de achtertuin onder het konijnenhok.

De eerste dagen opgesloten in een cel met mijn Vader in Politiebureau te Haarlem. Samen in een cel met Vader was niet bepaald prettig, hij huilde veel, meende dat hij zou worden doodgeschoten. Na het doodschieten van Cris (dat was op 25 oktober 1944, Roel Pauw), enkele dagen na arrestatie van Vader door het verzet, op de Westergracht Haarlem, volgde een pittig verhoor door SD op de Dreef Haarlem, dit was het Hoofdkwartier SD. Ik kreeg hier rake klappen. De gang van Politiebureau naar de Dreef werd lopend afgelegd met een stok in de broekspijp, zo kon je niet vluchten, niet hard lopen. Hierbij werd ik geëscorteerd door een agent van Politie. En zo ging het door de Grote Houtstraat.

Enkele dagen hierna werden wij opgeborgen in het Huis van Bewaring te Haarlem, Vader in een cel, en zelf in een andere cel. Eind oktober in de nacht uit de cel, eerst douchen, burgerkleding aan en naar de Directeurskamer. Hier stonden vier gewapende SS en een Officier. Vader was hier ook. Er werden enkele papieren getekend door de SD Officier en de gevangenis Directeur. Wij werden naar buiten geleid, hier stond een zwarte Mercedes klaar. Hier volgde het commando ‘instappen’, met begeleiding van de SS en de SD Officier. Waar naartoe?

De reis werd Amsterdam Gevangenis Weteringschans. Deze gevangenis werd door de SD gebruikt. Bij aankomst Weteringschans volgde nog in dezelfde nacht, een verhoor waarbij ik door de bevelvoerende Officier uitgenodigd werd hem dood te schieten, en wel met het door mij zo zorgvuldig opgeborgen pistool, de Lüger werd door hem over het bureau naar mij toe geschoven. Achter mij stonden gewapende SS. Vader was hierbij, e.e.a. was niet bepaald fijn.

Deze ogenblikken waren ook de laatste, ik zou hem nooit meer zien. Vader opgesloten in een cel, vleugel A, zelf in een cel op B.

Na de oorlog reist zoon Piet naar Amersfoort om te achterhalen wat er met zijn vader is gebeurd. Daarbij komt hij terecht op begraafplaats Rusthof in Leusden waar hem een treurige opdracht wacht.

In een aparte ruimte liet hij (Evert Aart Jansen, de beheerder van de begraafplaats, Roel Pauw.) mij de kleding zien, van mijn Vader. Ik moest deze identificeren. Verder vertelde hij dat hij op 5 februari 1945 van de Duitsers opdracht had gekregen 20 lichamen te begraven. Zij waren in Amersfoort op 5 februari 1945 door de SS doodgeschoten. Ook liet hij mij de plaats zien van begraven, in een halve cirkel had hij de doden begraven. Op vele stond een wit kruis met de naam. Op Vaders graf stond een nummer. Nu dat zekerheid bestond door herkenning van de kleding, zou ook op Vaders graf een wit kruis komen met de naam P. van den Aakster. Ik bedankte hem voor alles, eigenlijk had hij wel een beloning verdiend, ik was echter arm.