Tijdens de bloedige gebeurtenissen aan het begin van de Indonesische Revolusi, in Nederland Bersiap genoemd, werd Ir.Jacob Eigenhuis, technisch adviseurs en chef installatie Handelsvereniging Amsterdam H.V. A. in Soerabaja in het RAPWI-kamp aan de Baudstraat/Rochuassenstraat opgepakt. Later blijkt hij samen met anderen door Pemoeda's naar het huis van Baswedan in de Kampementstraat 214 in de Arabische wijk was ontvoerd.

Op 29 oktober werd ir Jacob Eigenhuis en minstens vijfentwintg  andere personen in het huis van Baswedan koelbloedig geëxecuteerd en in de nabijheid in een massagraf begraven. Toen het graf werd opengelegd, was identificatie van vele stoffelijke overschotten niet mogelijk.Zijn naam staat vermeld op een lijst opgemaakt door sgt R.B. Smith van de Counter Intelligence Det 5th Division.

Nabestaanden konden bij gebrek aan een identificeerbaar stoffelijk overschot een Vermissingverklaring aanvragen bij de Opsporingsdienst Overledenen ODO, een dienst van het Departement van Justitie. Deze Vermissingsverklaring kon later door de Landsrechter in Bastavia/Jakarta omgezet worden in een Overlijdensverklaring. De persoon was dan officieel dood verklaard. Dit is wel zo belangrijk, want alleen met een overlijdensakte kon de weduwe Hendrika Johanna Helena Eigenhuis-van der Tand een weduwe- en wezenpensioen aanvragen, erfenissen regelen en eventueel hertrouwen.  De overlijdensakte van Jacob Eigenhuis werd pas in 1949 ingeschreven in de registers van de Burgerlijke Stand te Batavia/Jakarta onder nummer 15

Reconstructie van de gebeurtenissen

Omstreeks 15 oktober 1945 (Bloody Monday in de Nederlandse geschiedschrijving) besloten Indonesische revolutionaire autoriteiten en leiders van strijdgroepen in Soerabaja tot arrestatie van Europese en Indo-Europese mannen en jongeren. Het primaire motief was het voorkomen dat deze bevolkingsgroep gewapenderhand zou samenwerken met de Britse troepen die spoedig Soerabaja zouden bezetten. Deze Europeanen werden gezien als een directe bedreiging voor het gezag van de jonge Republiek Indonesia en de Indonesische Revolusi.

Ongeveer 1.600 personen werden naar de Simpang Club gebracht, een koloniale socïeteit, die door de Pemoeda’s, Indonesische nationalisten, als gevangenenkwartier van de Partai Rakjat Indonesia PRI werd gebruikt. Hier vonden gruwelijke gebeurtenissen plaats: tientallen mannen maar ook vrouwen werden door een zogenaamde 'Volksrechtbank' veroordeeld en op afschuwelijke wijze afgeslacht.

Eén voorval dat minder bekend is geworden, zijn de moorddadige gebeurtenissen in het huis van Baswedan in de Kampementstraat 214 in de Arabische wijk van Soerabaja.

Al op zondag 14 oktober 1945 arresteerden Pemoeda’s Europeanen en Indo-Europeanen, waaronder ir. Jacob Eigenhuis uit het RAPWI-kamp Baudstraat/Rochussenstraat. Ze werden onder de beschuldiging van NICA-spionage, overgebracht naar de beruchte Simpang Club in Soerabaja.

Een militante Pemoeda-groep had echter andere plannen voor deze gevangenen. Zesendertig mannen, waaronder ANIEM personeel, werden van de Simpang Club overgebracht naar het huis van Baswedan in de Kampementstraat 214 in de Arabische wijk. De Baswedan-affaire was geboren.

Op 15 oktober werden tien mannen van deze groep per vrachtwagen naar de Kalisosok- of Werfstraatgevangenis vervoerd. De resterende 26 man bleef gevangen in de Kampementstraat. Na de landing van de Britse 49th Indian Brigade onder leiding van brigadier Mallaby op 24 oktober, zagen de Pemoeda’s in het huis van Baswedan geen kans meer om de gevangenen af te voeren naar gebied onder Republikeins gezag. Hierop viel het besluit tot executie van alle gevangenen. De massamoord op onschuldige burgers werd op 29 oktober 1945 uitgevoerd.