Charles Gijsbert Jan van Delden, afkomstig van Padang (Sumatra WestKust SWK), was vòòr de oorlog opzichter bij de Ombilin steenkoolmijnen in Sawah Loentoe. Tijdens de Japanse bezetting werd hij en zijn familie geinterneerd in het kamp Bangkinang, zoals alle Nederlanders en Indo-Europeanen op Sumatra. Na de Japanse bevrijding keerde de familie terug in Padang, waar zij buiten de door de Britten gevormde beschermingskampen huisvesting vonden.

Volgens een inlichtingenrapport van de NEFIS, de Nederlandse inlichtingendienst in Nederlands-Indie werd hij op 10 november 1945 ontvoerd en als vermist opgegeven. In deze woelige periode aan het begin van de Indonesische Revolusi, in Nederland bekend als Bersiap periode, betekende ontvoerd en vermist veelal vermoord. .

Pas op 30 juli 1949 werd hij als Charles Gijsbert Jan van Delden officieel bij de Burgerlijke Stand in Batavia/Jakarta in de Overlijdensregisters opgenomen. Als datum van overlijden is de datum van ontvoering en vermissing 10 november 1945 aangegeven 

In zijn persoonsdossier bij het Nationaal Archief is als doodsoorzaak vermeld executie

De weduwe Emilia Sophia van Delden-Rhemrev en nabestaanden weten nog steeds niet waar zijn stoffelijk overschot begraven ligt.