Simon Heiman Cohen

1888-1943

Portret toevoegen?

Klik hier

Oorlogsslachtoffer

Is 55 jaar geworden

Geboren op 01-03-1888 in Groningen 

Overleden op 17-09-1943 in Auschwitz 


Afbeeldingen

Afbeelding toevoegen?

Klik hier

Bijdragen

De volgende bijdragen zijn door bezoekers toegevoegd:

'Die Hitler is zo verslagen', had Simon Cohen nog geroepen

Simon Heiman Cohen werd op 1 maart 1888 geboren in Groningen. Zijn vader, Zadok Simon Cohen, had een grossierderij in haarden, kachels en allerlei huishoudelijke artikelen aan de Oosterstraat 33 in Groningen. Simon volgde zijn vader op in de zaak.... Lees meer

Simon Heiman Cohen werd op 1 maart 1888 geboren in Groningen. Zijn vader, Zadok Simon Cohen, had een grossierderij in haarden, kachels en allerlei huishoudelijke artikelen aan de Oosterstraat 33 in Groningen. Simon volgde zijn vader op in de zaak.
Op 29 augustus 1918 trouwde de 30-jarige Simon Cohen in Groningen met de 29-jarige Amalia Hemelrijk. Het paar woonde boven de zaak in de Oosterstraat en kreeg daar drie kinderen: Dina (1919), Zadok Simon (1920) en Heina (1924). De twee jongste kinderen overleden beiden op tweejarige leeftijd.
Eind oktober 1934 verhuisden Simon, Amalia en Dina Cohen naar Haren, waar zij de helft van een groot herenhuis betrokken, Rijksstraatweg 257.
Dina wilde verpleegster worden en vertrok in 1937 voor haar opleiding naar Amsterdam. Twee jaar later woonde zij weer enkele maanden bij haar ouders, om in januari 1940 naar de Oostersingel 59 in Groningen te verhuizen. Daar kreeg zij een baan als verpleegster in het Academisch Ziekenhuis.

In maart 1941 moest Simon Cohen als eigenaar van de grossierderij plaats maken voor een Duitse Verwalter, de heer Molle uit Halle. Molle had een soortgelijke grossierderij in Halle en was door de Duitse overheid aangewezen en uitgezonden om het Groningse bedrijf te leiden. Het bedrijf bleef redelijk draaien. De artikelen waren zeer gewild als ruilhandel: potten, pannen, weckflessen en kachels waren gemakkelijk te ruilen voor voedsel.



Het winkelpand van Cohen aan de Oosterstraat 33 in Groningen

Begin juli 1942 kreeg Simon Cohen de oproep zich te melden voor een werkkamp. Omdat hij geloofde in een spoedige afloop van de oorlog, ging Simon op vrijdag 10 juli, zonder veel aarzelingen, naar het vertrekpunt: de bus, die in de Emmalaan wachtte, net om de hoek met de Rijksstraatweg, voor een oud huisje, daar waar nu de Rabobank staat.

Lukas Berghuis bracht Cohen weg, met de fiets, zodat de koffer van Cohen op de bagagedrager kon worden vervoerd. Berghuis probeerde nog Simon Cohen op andere gedachten te brengen, maar meneer Cohen lachte zijn bezorgdheid weg: “Die Hitler is zo verslagen!” De bus stond er al, er waren Nederlandse politiemannen bij en er waren al meer Harense Joden met hun bagage aanwezig.

De bus bracht tien Harener Joden naar kamp Westerbork. Simon Cohen bleef er ruim een jaar. Op 14 september 1943 werd hij gedeporteerd naar Auschwitz. Bij aankomst in Polen, op 17 september, ging Cohen rechtstreeks naar de gaskamer. Simon Heiman Cohen stierf op 55-jarige leeftijd. Direct na het vertrek van haar man benoemde Amalia Cohen de bedrijfsboekhouder, Gerhardus Smilde, tot procuratiehouder. Samen met Verwalter Molle had Smilde de leiding over het bedrijf. Amalia dook onder in huize Tolstoi aan de Bähler-Boermalaan in Eelde en bleef daar tot de bevrijding.

Procuratiehouder Smilde fietste elke week, met zijn kleuterdochtertje Erna achter op de fiets, naar Eelde om met mevrouw Cohen te overleggen en om haar van voedselbonnen en eten te voorzien.

Na de bevrijding keerde Amalia Cohen terug naar het huis aan de Rijksstraatweg in Haren en nam haar plaats in het bedrijf weer in. Maar haar rechterhand Smilde moest het vaak zonder haar stellen, want Amalia begon een uitgebreide zoektocht naar haar dochter Dina. Vijf jaar lang reisde zij stad, land en buitenland af om haar dochter te vinden. Aanvankelijk was de hoop gevestigd op treinen met terugkerende gevangenen. Daarna werden transporten naar Zweden onderzocht die door verpleegkundigen werden begeleid, in de hoop dat Dina één van die verpleegkundigen was. In die periode ontstond bij Amalia het idee dat haar dochter aan geheugenverlies zou leiden en niet meer zou weten wie zij was. Meerdere keren ondernam zij een reis naar Palestina om haar daar te zoeken. Na vijf jaar zoeken gaf Amalia op. Zij verkocht de zaak voor een levenslange lijfrente aan Smilde en verhuisde naar Arnhem. Het is onbekend of zij ooit op de hoogte is gebracht van het lot van haar dochter.



In 1948 werd het overlijden van Simon Heiman Cohen in Haren geregistreerd

Voor Simon Heiman Cohen is in 2010 een Stolperstein geplaatst voor zijn laatste woonhuis Rijksstraatweg 257, Haren

Sluiten
Bron: Boek: 'Van kwaad tot onvoorstelbaar erger'. Auteurs: Wil Legemaat en Margriet Staal. Harener Historische Reeks 15, 2010

Geplaatst door Wil Legemaat op 09 april 2019

Voeg zelf een monument toe

Log in om een monument toe te voegen

Voeg zelf een verhaal of document toe

Log in om een bijdrage toe te voegen

Bent u familie?

Bent u familie of nabestaande van dit oorlogsslachtoffer?

Maak u bekend

Nationaal archief

Bekijk persoonsdossier

Monument

Naam:
Haren, gedenksteen bij de N.H. Kerk

Plaats:
Groningen

Haren, gedenksteen bij de N.H. Kerk
Menu