Op zijn geboortedag legden drie kinderen van zijn broer Wicher de steen op het oorlogsgraf van Jan Bijlsma (21 februari 1921) op het Nationaal Ereveld Loenen, gemeente Apeldoorn. De familie vond dit een gepast eerbetoon aan een oom die zij nooit hebben gekend, maar die hun vader zeer dierbaar was. Jan Bijlsma is geboren in Steenwijk en groeit op in het gezin van Albert Bijlsma en Fokje de Vos. Zij kregen tien kinderen, waaronder Jan en zijn broer Wicher (1916-1972). Tijdens de oorlog worden beiden gedwongen tewerkgesteld in Duitsland. Samen komen ze terecht in een kamp in Wilhelmshaven. Waar ze daar werkten is niet bekend. In 1942 wordt Jan ziek en overlijdt in het ziekenhuis. Zijn broer zet zich in om zijn lichaam nog tijdens de oorlog over te brengen naar Nederland zodat hij in het bijzijn van zijn familie begraven kan worden. Dat lukt en op 17 april 1942 wordt Jan begraven in zijn geboorteplaats. Zijn broer begeleidt zijn lichaam naar Nederland en besluit na de begrafenis niet terug te gaan. Hij duikt onder en sticht na de oorlog zelf een gezin. Hij en zijn vrouw worden niet oud. Hierdoor is zijn verhaal en dat van zijn broer Jan niet bekend. Het graf van Jan dreigt mede hierdoor in de vergetelheid te geraken. Slechts sporadisch wordt het nog bezocht. Zijn nicht Aaltje herinnert zich de band van haar vader met het graf van Jan en besluit in overleg met haar broers en zuster haar oom te laten herbegraven. Door zorg van de Bergings- en Identificatie Dienst van de Koninklijke Landmacht wordt hun oom overgebracht naar het Ereveld Loenen. Daar wordt hij herbegraven door de Oorlogsgravenstichting.