“Zonder deze mensen waren wij er niet geweest”, zegt Frits Jelle Barend staande bij het graf van Jelle en Jeltje de Vries in Oudega. De Joodse ouders van Frits vluchten tijdens de oorlog met zijn broer Bert (Frits was toen nog niet geboren) uit Amsterdam als de grond hen daar te heet onder voeten wordt. Ze komen in contact met een Friese verzetsgroep in Gaasterland die wordt geleid door Sjoerd Wiersma en zijn vriend Uilke Boonstra. Via deze groep worden de drie geholpen.

Na enige omzwervingen via Wyckel en Harich, komen ze in 1944 terecht op de afgelegen boerderij van Jelle en Jeltje de Vries-Haga tussen Oudega en Kolderwolde. Daar staat al een bedje klaar voor hun zoontje. Dit echtpaar heeft zelf geen kinderen en de kleine jongen wordt door het verzet onder de naam Albert bijgeschreven in hun trouwboekje. Ze houden veel van de kleine Bert en hebben zijn naam ook na de oorlog in hun trouwboekje laten staan.

Bert Barend vertelde de kinderen op basisschool De Fluessen wat er in Oudega gaande was in de Tweede Wereldoorlog. Hij moest doen alsof Jelle en Jeltje zijn echte ouders waren. Als 2-jarige was dat niet moeilijk. "Ik wist niet beter. Pas na de oorlog realiseerde ik me hoe het echt zat. Ze moesten het me uitleggen."

Het hele dorp wist dat er joden in de boerderij van De Vries verborgen zaten. Maar niemand sprak erover. Voor Bert Barend betekende het dat hij gewoon de straat op kon en met andere kinderen uit het dorp kon spelen. "En dat maakt het wat mij betreft zo bijzonder", zegt broer Frits Barend.

Zelf is hij pas na de oorlog geboren, maar Barend is het dorp nog altijd erg dankbaar. "Ik ben me er heel erg van bewust dat ook ik er niet was geweest zonder Jelle, Jeltje en de rest van het dorp."

Dat hetzelfde dorp nu ook weer op het graf van het echtpaar wil passen en aandacht besteedt aan hun verhaal is volgens Barend ontzettend bijzonder. Basisschool De Fluessen zal vanaf vandaag het graf onderhouden. Met een speciale bijeenkomst op school en in de kerk is het graf officieel aan de school overgedragen.

De familie Barend was diep onder de indruk. "Ik vind dit echt één van de mooiste dagen van mijn leven. Om te zien hoeveel warmte er in dit dorp is en hoe ze omgaan met dit verhaal. Ik vind het echt heel bijzonder", zei Frits Barend.