Clarence Ash wordt geboren op 23 december 1918 in Stoke-on-Trent, Staffordshire.
Op dat moment is zijn vader al overleden. Clarence groeit op samen met zijn moeder en stiefvader in Stafford. In 1939, wanneer de oorlog uitbreekt, werkt Clarence als “clicker”, leersnijder, in een schoenenfabriek – de bestbetaalde baan in de fabriek, omdat hij zeer vaardig is. In zijn vrije tijd is hij vrijwilliger bij de Air Raid Precautions (ARP), waar zijn taken bestaan uit reddingswerk en het handhaven van verduisteringsmaatregelen.

In oktober 1939 meldt Clarence zich aan voor militaire dienst. Na het voltooien van zijn basisopleiding wordt hij ingedeeld bij het 2e Bataljon South Staffordshire Regiment, dat op dat moment gestationeerd is in Nowshera, India. Het bataljon keert in juli 1940 terug naar Engeland vanwege het hoge risico dat de Duitsers een invasie van Groot-Brittannië zullen ondernemen.

In de daaropvolgende periode worden de South Staffords op verschillende locaties ingezet voor uiteenlopende taken – bijvoorbeeld in Kent, dicht bij de kust, waar ze extra steun verlenen en vele luchtgevechten zien die plaatsvinden tijdens de Slag om Engeland. Ook verblijven ze een tijd in St Albans, waar ze twee vliegvelden moeten verdedigen. Daar ontmoet Clarence zijn vriendin Alma, met wie hij zich verlooft.

In oktober 1941 wordt het regiment onderdeel van de 1st Airborne Division. Clarence meldt zich vrijwillig voor de luchtlandingstroepen en voltooit met succes zijn zweefvliegtuigopleiding.

In mei 1943 vertrekken de South Staffords naar Noord-Afrika ter voorbereiding op de bevrijding van Europa. Ze worden ingezet bij de bevrijding van Sicilië (juli 1943) en in Italië (september 1943), waar zij zware verliezen lijden.
Eind december 1943 keert het regiment terug naar Engeland.

Na vele op het laatste moment afgelaste missies begint op 17 september 1944 de grootste luchtlandingsoperatie uit de geschiedenis: Operatie Market Garden. De opdracht van de 1st Airborne Division is het veroveren van de brug bij Arnhem.

Op 17 september vertrekt een deel van de South Staffords – waaronder Clarence – in Horsa-zweefvliegtuigen vanaf RAF Manston. De zweefvliegtuigen worden gesleept door Albemarle-bommenwerpers van het 296 Squadron. De vlucht verloopt rustig en ze landen veilig bij Wolfheze. Hun eerste opdracht is het bewaken van de landingszone, aangezien het tweede deel van de divisie pas de volgende dag zal arriveren. Omdat de Duitse tegenstand echter sterker blijkt dan verwacht, krijgen ze op de ochtend van 18 september de opdracht versterking te bieden aan de troepen die de brug in Arnhem al hebben bereikt.

In het westen van Arnhem raakt het bataljon verwikkeld in zware gevechten terwijl ze proberen de brug te bereiken om de parachutisten te ondersteunen, die inmiddels omsingeld zijn.
Het bataljon wordt echter tegengehouden door Duitse tanks en infanterie bij het Gemeentemuseum en slaagt er niet in door te breken. Kort daarna worden ze zelf omsingeld door de Duitsers.

Na zware verliezen vechten ze zich een weg naar buiten en trekken zich terug naar Oosterbeek, een klein plaatsje ongeveer drie kilometer ten westen van Arnhem.
In de daaropvolgende week wordt de rest van de divisie omsingeld en blootgesteld aan intens Duits mortier- en artillerievuur, evenals herhaalde aanvallen van infanterie en tanks.

Op 25 september wordt besloten de overblijfselen van de divisie na zonsondergang terug over de Rijn te evacueren (Operation Berlin). Waarschijnlijk is het tijdens deze evacuatie dat Clarence om het leven komt, want zijn lichaam wordt later, op 18 november 1944, 80 km stroomafwaarts van Oosterbeek in Willige Langerak gevonden. Twee Schoonhovenaren ontdekken zijn stoffelijk overschot aan de Lekoever rond 14.00 uur ’s middags vlakbij de huidige haven. De marechaussee identificeert het lichaam en stelt de persoonlijke bezittingen veilig. Clarence wordt dezelfde dag nog begraven op de begraafplaats van de Nederlands Hervormde Kerk in Willige Langerak. Zijn moeder heeft na de oorlog het graf van haar zoon één keer kunnen bezoeken.

Clarence ligt begraven op het meest westelijke punt van alle mannen van de divisie.