In juli 1943 was ik 3,5 jaar en woonde met mijn vader en moeder in de Duizendschoonstraat 3 op 1 hoog. Op zaterdag 3 Juli 1943 zat ik in de voorkamer, mijn moeder stond aardappelen te schillen in de keuken. Toen het luchtalarm afging werd ik naar de keuken geroepen. Het volgende herinner ik mij nog heel goed. Dat mijn moeder aardappels stond te schillen, dat ik in de keuken op mijn knieën op een stoel voor het raam ging zitten. Waar ik me totaal niets van herinner is dat de bom viel, en hoe mijn moeder en ik vanuit de keuken door het raam naar beneden zijn gekomen.

Mijn vader zat een paar straten verderop bij de tandarts, ook dat pand was vernield, zonder persoonlijke ongelukken zijn de mensen daar uitgebroken. En kwamen in een vernielde wijk terecht. Onze rij huizen was vernield, waarvan het onze, nr. 3, het minst erg. Maar verderop op nr. 5 - 7 waren diverse doden. Wat ik me weer wel herinner is dat mijn vader, moeder en ik door een Duitser naar de pont of het station, ik meen het station, zijn gebracht. Waarschijnlijk was deze Duitser gelegerd in de telefooncentrale op de Wingerdweg. De Duitsers die daar waren gelegerd waren in wezen halve Nederlanders die in 1940 in Nederland woonden maar nooit waren geneutraliseerd. Als jochie hingen wij wel eens op het hek van de centrale en kregen dan brood met honing.

Vanaf het C.S. zijn we met de trein naar Haarlem gegaan, naar mijn grootouders van moeders kant. Wat ik me ook herinner is dat ik met mijn vader, hoelang na het bombardement weet ik niet, terug ben gegaan en dat er achter het station aan het IJ, allemaal trams stonden voor vervoer naar Duitsland.

Het volgende heeft niets met het bombardement te maken, maar wil ik wel kwijt.

Wij hebben ook in de Weesperstraat gewoond, en daarvan herinner ik me dat ik, alweer, voor het raam zat en trams voorbij zag komen vol met mensen, waarnaast allemaal soldaten liepen met geweren. Later werd me verteld dat dit allemaal Jodenmensen waren die opgepakt waren tijdens één van de vele razzia's.

Hopende dat deze bijdrage, met vele andere, er toe bij mag dragen dat deze gebeurtenis, die in vele gezinnen onvoorstelbaar leed heeft veroorzaakt, niet zal worden vergeten.

J. de Vos. Oostzaan