Soldaat de Winter behoorde tot de patrouille van reserve 2e luitenant Theunissen en de kern van manschappen die met de luitenant in vuurgevecht raakte met Duitse luchtlandingstroepen rond het complex de Vluchtheuvel rond het middaguur van 10 mei 1940. Soldaat de Winter werd tijdens dat vuurgevecht in de arm geraakt, waarbij hij een slagaderlijke bloeding opliep. Hij bloedde dood voordat het vuurgevecht was afgelopen.

Soldaat de Winter werd bij KB van 9 mei 1946 postuum met het Bronzen Kruis erkend voor zijn moed, waarbij de mutatie meldde: "Heeft veel moed betoond in een gevecht tegen de vijandelijke valschermjagers op het eiland Rozenburg op 10 mei 1940; is daarbij gesneuveld."