Hendrik Jan van der Wiel, geboren in Rotterdam op 22 maart 1909. Hij was getrouwd en had een zoon en een dochter. Hij was leerkracht, maar aan het begin van de oorlog diende hij in het leger. Van der Wiel maakte deel uit van het verzet in Rotterdam. Hij bood onder meer onderdak aan joodse onderduikers. Hij stond ook op de lijst van verzetsmensen die de Duitsers bij de razzia van 23 januari 1945 in handen hadden gekregen (zie bij Johannes Teunis Visser). Tegen de zin van zijn vrouw, koos hij ervoor niet onder te duiken, maar volstond hij met het vernietigen van mogelijk compromitterend materiaal. Dat werd hem fataal: hij werd gearresteerd en belandde in de gevangenis aan het Wolvenplein in Utrecht.

Op 5 februari 1945 is hij samen met 19 andere mannen aan de Barchman Wuytierslaan in Amersfoort geëxecuteerd als vergelding voor de dood van 3 Duitse militairen die waren omgekomen bij een sabotageactie van het verzet.