In de loop van 1943 werden tot dan toe gespaarde Joodse families met hun gezin vanuit Amsterdam via Westerbork gedeporteerd naar Bergen-Belsen. Allen werkten in de diamantindustrie en moesten de SS helpen in Duitsland een diamantindustrie op te zetten om deviezen binnen te krijgen. Toen dat idee mislukte, werden op 4-12-1944 de joodse mannen gedeporteerd naar Sachsenhausen om dwangarbeid te verrichten. Op 5-12-1944 werden hun vrouwen (108) vanuit Bergen-Belsen getransporteerd naar een buitenkamp van Neuengamme: kdo Beendorf. Ze moesten daar ondergronds werken voor de vliegtuigindustrie. Hun kinderen, 50 in aantal, bleven alleen achter in een barak onder de hoede van een verpleegkundige en een 14 jarige meisje. Zij overleefden op 2 na de oorlog. De mannen, werden vrijwel allemaal vermoord door de nazi politiek van “Arbeit macht frei” in Sachsenhausen, na terugkeer in Bergen-Belsen, of op een dodenmars naar de Oostzee. Van de vrouwen stierven 37, waarvan ruim de helft (22) na ontruiming van het kamp rond 16-04-1945, deels op weg naar Hamburg, deels in Hamburg, deels in Zweden. De overlevenden werden in Nederland weer herenigd met hun kinderen. Sluiten

Woonde in Oploo, C 76. Zoon van Jacobus Johannes Vloet (15 december 1877 Sambeek - 28 juli 1916 Sambeek) en Hendrika Petronella de Kleine (9 oktober 1878 Oploo - 7 oktober 1949 Oploo). Ongehuwd. Electriciën. Rooms-Katholiek. Op 12 januari 1944 is hij door het Duitse Obergericht tot de doodstraf veroordeeld. Vloet werd blijkens een persbericht in de gelijkgeschakelde Nederlandse kranten schuldig geacht aan verboden bezit van wapens en poging tot moord op Duitse politieambtenaren. Ruim twee maanden later is hij na afwijzing van zijn gratieverzoek op de Waalsdorpervlakte geëxecuteerd. In Oploo werd de Vloetweg naar hem vernoemd. Begraven een driepersoons huurgraf op de Rooms-Katholieke Begraafplaats in Oploo (rij 1, grafnummer 1). Sluiten