De sergeant Venema vloog met de G-1 no. 302 (piloot res 1e lt J.P. Kuiper) als tweede toestel van Waalhaven richting de eerste bommenwerpers die het vliegveld hadden aangevallen en slaagde erin twee He-111's neer te halen. Tijdens datzelfde gevecht werd n der motoren kapotgeschoten door de Duitse boordschutters, waardoor een gedwongen landing op Waalhaven volgde. Aldaar waren geen gevechtsgerede G-1's meer voorhanden. Zodoende spoedde beide bemanningsleden zich naar de loopgraven ten noorden van de vliegbasis, van waar de luitenant Kuiper er later in slaagde met delen van het Jagers bataljon Charlois te bereiken, maar waar de sergeant Venema als mitrailleurschutter bij de opstelling van 51 PelLuMi bleef. Daar sneuvelde hij tijdens de omsingeling door de Duitse parachutisten rond 0530 uur.

Het is opvallend hoe sommige (officier)vliegers een VK kregen voor simpelweg opstijgen met hun toestellen en daarbij het leven latende. Onderofficier vliegers viel dergelijke 'eer' overigens niet ten deel. De sergeant Venema onderscheidde zich in eerste instantie als boordschutter in een G-1 die twee H'111's neerschoot en een derde zwaar beschadigde, vervolgens zich actief met de verdediging van het vliegveld bemoeide en daarbij sneuvelde, maar geen enkele erkenning daarvoor vond. De mores van onderscheiden van officieren boven minderen heerste tot ver na WOII, maar is in sommige gevallen schrijnend duidelijk uit de historische feiten.

Was geadministreerd bij het Depot Luchtstrijdkrachten te Rotterdam.