De rol van Anton Souisa in de verzetsgroep 'Corsica', die onder leiding stond van de gepensioneerd assistent-resident Nanne Halie, blijkt aanzienlijk groter dan aanvankelijk werd aangenomen.

Als tijdschrijver bij het Marine Etablissement Soerabaja (MES) was hij in staat om de Japanse vlootbewegingen in de haven van Soerabaja nauwgezet te volgen. Deze cruciale informatie speelde hij via de radiozender van de 'Tiger Party' door aan de geallieerden in Australië.

Om zijn spionagewerk te maskeren, sloot hij zich aan bij de Keibodan, de Japanse luchtbeschermingsdienst van de machinefabriek Braat te Ngagel bij Soerabaja. Hij wist dat deze fabriek motoren uit grote auto’s sloopte en deze vervolgens inbouwde in prauwen. Deze vaartuigen verzorgden het Vervoer van oorlogsmateriaal e.d. van de haven van Soerabaja naar Japanse garnizoensplaatsen in Oost-Indië, tot aan Nieuw-Guinea toe. Het lidmaatschap van de Luchtbeschermingsdienst Keibodan Braat te Ngagel vormde de perfecte dekmantel: het bood Anton Souisa de nodige bewegingsvrijheid en legitimiteit. Doordat hij bijdroeg aan de Japanse ordehandhaving, kon hij zijn verzetsactiviteiten langdurig verborgen houden.

Nu staat was dat zowel de Braatfabriek in Soerabaja als die in Ngagel doelwit van de nachtelijke raids was en het dagbombardement in 1944 (Operation Transom). Bij de nqchtelijke bombardementen werden Vuurpijlen door de Verzetsgroep "Corsica" afgeschoten. Deze gebeurtenissen staan bekend als de "Vuurpijl affaire".

Op 25 december 1943 werd hij, samen met andere leden van de verzetsgroep Corsica, na verraad gearresteerd. Na een lange periode van beestachtige martelingen werd hij op 28 november 1944 geëxecuteerd.

Hij ligt samen met andere leden van de Verzetsgroep Corsica begraven in een Massagraf met als opschrift “Verzamelgraf Bodjonegoro”.

Zijn echtgenote, de weduwe E. Souis-Tuahatu heeft nooit erkenning gekregen voor de verzetsdaden van haar man.