Op 4 mei, twee dagen na de dood van stormpionier Jan van Hensbergen, ging er opnieuw een wegpatrouille over de 'dodenweg Nu waren er nog maar twee stormpioniers beschikbaar voor deze weg: huzaar Lambregts en de Javaanse soldaat Midi Soetrisno. Zij werden aangevuld met korporaal Van den Heuvel, normaal chauffeur van de waterwagen maar nu meegestuurd om de browning-mitrailleur van de gepantserde driekwart-tonner van de stormpioniers te bedienen. Na het gebeurde van eergisteren waren allen tot het uiterst gespannen. Even voorbij de plaats van het chassis, daar waar de weg over 300 á 400 meter helemaal was opgebroken en er zelfs rijst in de modder was geplant, lagen ook altijd weer mijnen verborgen. Lambrechts liep met zijn prikstok vóór de gepantserde driekwart-tonner uit en prikte en prikte en vond achter elkaar zes mijnen. En toen ineens, met een geweldige knal, was de gepantserde driekwart-tonner toch nog met zijn linkerwiel op een mijn gereden. De drie inzittenden, Groenewoud achter zijn stuurwiel, de beide anderen achter hun mitrailleurs, hadden waarschijnlijk een hersenschudding; zij waren geheel versuft. Per radio werd de hijskraanwagen uit het kamp Tasikmadoe opgeroepen. Toen die was gearriveerd, werd de beschadigde wagen met zijn voorkant in de takels gehesen zodat hij op zijn achterwielen kon worden versleept. De drie gewonden werden achter in de gesleepte wagen geplaatst. Zo ging het geheel op weg waarbij de gesleepte wagen licht slingerde. Waarschijnlijk daardoor raakte een achterwiel een nog niet ontdekte mijn die van zeer zwaar kaliber moet zijn geweest. Met een ontzettende knal vloog de zware gepantserde driekwart-tonner de lucht in, zelfs boven de hijskraanwagen uit. De drie inzittende gewonden vlogen als raketten door de lucht en belandden naast de weg in de sawah. Daarbij kwam Midi zeer ongelukkig terecht met zijn (gehelmde) hoofd naar beneden op een sawah-dijkje waardoor hij vermoedelijk zijn nek brak. Hij werd in bewusteloze toestand naar het veldhospitaal in Solo vervoerd, waar hij 's nachts stierf. De beide anderen waren er beter afgekomen, met dien verstande dat Groenewoud een heup- en bekkenfractuur had en daarbij een zware hersenschudding. Van den Heuvel had eveneens een hersenschudding en verkeerde bovendien in shocktoestand. Beiden werden, mèt Midi, per ambulance naar het veldhospitaal in Solo vervoerd. Groenewoud lag dagenlang in hevige pijn waarbij hij herhaaldelijk het bewustzijn verloor, maar hij keerde tenslotte weer bij het eskadron terug. Van den Heuvel werd afgevoerd naar het basishospitaal te Semarang, waar hij voor verdere dienst werd afgekeurd en gerepatrieerd. Sluiten

Op 14 mei verloren wij weer een vriend, soldaat Midi Soetrisno. Hij was ingedeeld bij het stormpionierspeloton. Tijdens een konvooi-rit richting Tawangmangoe, om enkele infanterieposten te bevoorraden, reed de 15CWT die gereden werd door onze chauffeur Louis Groenewoud op een 25 ponder. Direct daarop werd per radio ondersteuning gevraagd voor een breakdown. Kort daarop arriveerde de takelwagen om de 15CWT naar Tasikmadoe te slepen voor reparatie. De wagen werd in de takels gehangen en de terugweg werd aanvaard. Even later reed de 15CWT voor de tweede maal op een zware bom. De wagen werd hoog de lucht in geslingerd. De bemanning die zich veilig waande in de pantserwagen werd er gelijktijdig uitgeslingerd. Midi kwam zeer ongelukkig in de sawah terecht, waar hij bewusteloos bleef liggen. De anderen raakten daarbij gewond. De ambulancewagen, die inmiddels was gearriveerd, bracht hen met spoed naar het hospitaal in Solo. Midi overleefde dit niet. De volgende dag werd hij met militaire eer begraven. Sluiten