Simon Revallier werd geboren op 10 augustus 1914 in Den Haag als zoon van Wilhelmus Antoine Revallier en Grietje de Wit.
Op 27 maart 1940 trad hij in Middelburg in het huwelijk met Apolonia Francina (Frans) Versluys.
In het burgerleven was hij werkzaam als schrijver 2e klasse bij de Dienst voor Maatschappelijk Hulpbetoon,de voorloper van de latere Dienst SZW.
In verband met de mobilisatie ontving Simon Revallier op 25 augustus 1939 een oproep voor militaire dienst als dienstplichtig fourier van de lichting 1934. Hij werd gelegerd in de school aan de Zonnebloemstraat en ingedeeld bij de 1e compagnie van het 1e bataljon van het Regiment Grenadiers. Hij had de rang van gewoon dienstplichtig sergeant en vervulde de functie van fourier, waarbij hij verantwoordelijk was voor de verzorging van
voedsel en bevoorrading van de compagnie. Op 10 mei 1940, de eerste dag van de Duitse aanval op Nederland, was Revallier belast met de bevoorrading van zijn onderdeel.
In de omgeving van vliegveld Ockenburg waren Duitse luchtlandingstroepen geland en in en rond Loosduinen werd zwaar gevochten.
Fouriersergeant Revallier werd die dag in een vrachtwagen nagestuurd om zijn compagnie tijdig van munitie te voorzien.
Ter hoogte van het kruispunt Wilhelminastraat, Ockenburghstraat en Monsterseweg werd het voertuig onder vuur genomen door Duitse militairen, die dekking hadden gezocht achter een zuil van het elektriciteitsbedrijf en vanuit omliggende huizen en vanaf daken schoten.
Hoewel werd geprobeerd de beschieting te ontwijken door met hoge snelheid door te rijden, werden de inzittenden geraakt door Duits spervuur. Later trof een verkennende patrouille van 2-II-Regiment Grenadiers onder leiding van reserve-eerste luitenant
De la Soussage Briet het voertuig aan, doorzeefd met kogels. Eén gesneuvelde lag in de vrachtwagen en één ernaast.
Simon Revallier was dodelijk getroffen door een schot dat zijn schedel verbrijzelde.
Hij werd aanvankelijk op 13 mei 1940 begraven in een veldgraf bij de rooms-katholieke kerk te Loosduinen. Op 17 mei 1940 werd hij herbegraven op de begraafplaats Nieuw Eykenduinen aan de Kamperfoeliestraat in Den Haag, waar hij rust in vak 2, rij 4269.
Toen in februari 1941 de Haagse schermbond i.v.m. een reorganisatie werd ontbonden, werd besloten de kampioensbeker te schenken aan de nabestaanden van Simon, die als eerste beslag op deze beker had gelegd. Daarmee werd zijn betekenis voor de schermsport blijvend herdacht.

Postuum werd hem het Oorlogsherinneringskruis toegekend, met de gesp voor bijzondere krijgsverrichtingen ‘Nederland mei 1940’.