Arne Osvald Andersen Bjørshol werd geboren op 24 april 1911 in Nedal in Kvernes. Zijn ouders waren Anders Eriksen Bjørshol geboren op 23 september 1866 in Bjørshol in Bremsnes, en Olava Halstensdatter geboren op 4 januari 1877 in Nedal in Kvernes.

Hij had de volgende broers en zussen:

• Harald Andersen Bjørshol werd geboren op 18 maart 1902
• Marie Andersdatter Bjørshol werd geboren op 12 december 1905
• Einar Andersen Bjørshol werd geboren op 28 februari 1908
• Astrid Lovise Andersdatter Bjørshol werd geboren op 5 juli 1913

Er is niets in de bronnen dat erop wijst dat hij trouwde of kinderen kreeg.

Toen Duitsland op 9 april 1940 Noorwegen aanviel, bevond Arne Osvald Andersen Bjørshol zich aan boord van de M/S “Benjamin Franklin”. M/S “Benjamin Franklin” was onderweg van Puntarenas, Costa Rica naar Los Angeles, VS. Later dat jaar ging hij van boord in San Francisco, VS.

Op 9 januari 1941 keerde Arne Osvald Andersen Bjørshol terug naar Los Angeles, VS. Hier ging hij aan boord van de M/T “Vera” die, na een korte reis naar San Francisco, koers zette naar Singapore.

Op 19 augustus 1941 vertrok de M/S “Vera” vanuit Sourabaya, op weg naar Singapore. Op 23 augustus 1941 wordt Arne Osvald Andersen Bjørshol geregistreerd als zijnde van boord gegaan. Dus ofwel was hij niet aan boord toen het schip vertrok. Of hij had de mogelijkheid om onderweg aan land te gaan.

Arne Osvald Andersen Bjørshol was een van de matrozen die financiële steun ontvingen van de Zweedse consul in Sourabaya, Alex Wieslander. Uit zijn verslagen blijkt dat onder meer Arne Osvald Andersen Bjørshol hulp kreeg om op 12 augustus 1942 van Batavia naar Malang te reizen. Op 17 augustus 1942 reisde hij echter door naar Djoenggo.

In Djoenggo had Karl Gunnar Booberg beloofd dat Arne Osvald Andersen Bjørshol bij hem kon wonen. Net als de andere Noren werd Arne Osvald Andersen Børshol op 20 december 1943 geïnterneerd.

Uit de bronnen is niet gebleken in welke kampen Arne Osvald Andersen Børshol terecht is gekomen. Wel wordt vermoed dat hij ooit in de kazerne van het 10e Bataljon in Batavia moet hebben verbleven.

De kazerne van het 10e bataljon werd gebruikt als doorgangskamp voor gevangenen die naar andere plaatsen in het Japanse rijk zouden worden gestuurd. Dit gebeurde op gevangenenschepen of “Hell Ships” zoals ze door de gevangenen werden genoemd vanwege de omstandigheden aan boord.

Het schip waarop Arne Osvald Andersen Børshol aankwam, heette “Junyo Maru”. “Junyo Maru” vertrok op de avond van 16 september 1944 vanuit Tandjong Priok (de haven van Batavia). Ze vervolgde haar weg door de Straat Soenda en omhoog langs de westkust van Sumatra richting Padang.

Op de middag van 18 september 1944 sloeg het noodlot toe. Hier werd de “Junyo Maru” getorpedeerd door de Britse onderzeeër HMS “Tradewind”. Dat veroorzaakte een van de grootste scheepsrampen tijdens de Tweede Wereldoorlog.

De bemanning en bewakers verlieten het zinkende schip en lieten de gevangenen aan hun eigen lot over. Van de ongeveer 5.750 krijgsgevangenen en Indonesische dwangarbeiders (romushas) aan boord overleven er slechts ongeveer 680.

Arne Osvald Andersen Børshol is een van hen en nadat hij zichzelf op Sumatra aan land heeft gered. Hij wordt tewerkgesteld aan de Pakan Baroe-spoorlijn. Een spoorlijn die lijkt op de beroemde “Death Railway” in Birma/Thailand.

Toen de Japanners op 15 augustus 1945 capituleerden, bevond Arne Osvald Andersen Børshol zich in kamp 11. Arne Osvald Andersen Børshol was inmiddels ziek geworden en stierf op 23 augustus 1945.

Na de oorlog werd hij herbegraven op de begraafplaats Leuwigajah.