In het Halmaheirakamp werd op hout gekookt. Jonge jongens konden wat eten bijverdienen met hout sjouwen. Zo gebeurde dit ook met Pinksteren in 1944. Daar zij even moesten wachten op de daarvoor verantwoordelijke persoon en dit mijn broer ( 9 jr ) te lang duurde, klom hij even in de boom. Helaas de tak waarop hij zat brak af, het gevolg was dat hij op de naar bovenstaande stang van de kar viel die eronder stond. Hij is in het ziekenhuis nog geopereerd, maar na een paar dagen overleden. Wij mochten hem buiten het kamp op een bestaand kerkhof begraven en waren tevens de laatste personen die het kamp nog uit geweest zijn en weer terug kwamen. Dit gebeuren heeft bij veel mensen diepe indruk gemaakt. Ook mensen ontmoet in Nederland die goed van dit gebeuren op de hoogte waren en dit zelfs in hun boek gememoreerd hebben. Sluiten