Bijdragen
De volgende bijdragen zijn door bezoekers toegevoegd:
Buren van mijn opa en oma
Als kleindochter van de familie Wensveen die ten tijde van de 2e wereldoorlog op de Marktweg 5 te Den Haag woonde, waren de buren van destijds de familie Samuel en Flora Moses [van der Ham] en 3 zoons. De familie Moses is tussen augustus 1942-oktober 1942 op transport gezet naar Westerbork en later naar Auschwitz. Voordat de familie vertrok heeft mijn oma gebak/fruitschotels in bewaring gekregen, die zou de familie na de oorlog weer opkomen halen. Zoals zo vaak gebeurd is in die tijd, is de familie omgebracht en geen van de gezinsleden is meer teruggekeerd. De gebak/fruitschotels zijn in de familie Wensveen gebleven en een paar jaar geleden bij mij terecht gekomen. Toentertijd werkte ik als receptioniste bij het NRK [waar ook het oorlogsarchief zat], waar ik met de collega's van de afdeling Oorlogsnazorg gesprekken had dat ik opzoek was naar de buren van opa en oma van de Marktweg. Uiteindelijk heb ik via het radioprogramma Adres Onbekend een ver familielid weten te achter halen en zijn de gebak/fruitschotels terug gegaan naar de familie. Dit familielid vond het heel bijzonder dat er [toen was het 75 jaar] moeite was gedaan om familie te vinden. Dit familielid wil verder niet meer over de oorlog spreken, dat respecteer ik ook.Â
Wat ik wel zou willen [daar ben ik nu mee bezig] om nog struikelstenen aan te vragen voor het hele gezin Moses [Samuel [1890], Fora [1897], Elkan [1923], Isidor Karel [1926] en Herman Felix [1930]. Vader en moeder en de jongste zoon Herman Felix zijn alle 3 omgekomen in Auschwitz op 19-10-1942.Â
Ik hoop dat het zal lukken dat de struikelstenen op de Marktweg 3 gelegd mogen gaan worden. Elke keer als ik naar mijn werk rijdt met de tram kom ik langs de Marktweg en blijft dit verhaal door mijn hoofd spoken, naast het feit dat recent ik mijn beide ouders heb verloren en dat mijn kleinzoon Felix heet. Hier zit een parallel.
Ik wilde graag mijn verhaal delen, en hoop dat de familie er trots op zou zijn geweest dat ze weten, dat zij niet vergeten worden/zijn.Â
Met vriendelijke groet,
Annemieke de Bruin-Wensveen
SluitenGeplaatst door Annemieke Bruin-Wensveen op 30 april 2026
