Samenvatting: 

Petrus is geboren in Bergen op Zoom. Op zijn zesde jaar werd hij wees.
Hij heeft een deel van zijn leven doorgebracht in een internaat. En bij pleegouders.
In de meidagen 1940 was hij ingedeeld bij infanterie 5-3-dep bat. Zijn eenheid werd opgesplitst in 3 delen. Petrus bleef in een samengestelde eenheid in Delft.

Op 10 mei landden er parachutisten om Delft. Het was een verwarrende situatie.
De eenheid van Petrus kreeg taken aan de westkant van de Schie langs de Schieweg.
Ze namen stelling ter hoogte van de toenmalige Zoutzuurfabriek tegenover de Lijmfabriek.
Het was een gevaarlijke positie met weinig dekking.

Er werd getracht hulp te halen. Petrus en een collega namen dat op zich. Ze waren nog maar nauwelijks onderweg toen ze onder vuur werden genomen vanuit de Lijmfabriek. Petrus is hierbij gesneuveld.


Het uitgebreide verhaal

De jeugd van Petrus Cornelis Marinus van Meer

Petrus Cornelis van Meer is geboren op 12 juli 1920 in Bergen op Zoom
Zijn vader Adriaan Cornelis van Meer was molenaar, zijn moeder Jacoba Adriana Maria Boveé was landbouwster.
Zijn vader overleed op 32-jarige leeftijd, Petrus was toen anderhalf jaar oud. Vier jaar later overleed ook zijn moeder. Jacoba was slecht 38 jaar.
Op zijn zesde was Petrus dus wees.
Zijn oom en tante van zijn moederskant nam hem op als pleegkind. Hoe het contact was weet ik niet. In ieder geval heeft Petrus vanaf 9 september 1929 tot ergens 1940 gewoond in het Pensionaat St Marie in Huijbergen geleidt door de Wilhelmieten-orde.
Dit gebouw is in de oorlog, bij de bevrijding, nagenoeg verwoest
In 1940 staat Petrus weer ingeschreven op het adres Dorpsweg 73 in Halsteren bij de heer C.P. Boveé en mw Boveé-van Baal


De Oorlog 10 mei 1940.

Petrus werd in 1940 ingedeeld bij de infanterie: 5-3 depot Bataljon.
Vanaf hier wordt het speuren, zoeken uitsluiten en gevechtsverslagen en verklaringen van ooggetuigen doornemen.

Op 8 mei wordt het personeel verdeeld over de troepen rondom Delft. Ze kwamen aan per toer bus. Er werd een ronde langs de stellingen gemaakt. De situatie was echter zodanig dat personeel naar behoefte werd ingedeeld. Zo kwamen de mannen van 5-3 overal en nergens terecht en werd de naam ook nog eens veranderd van 5-3dep bat in 3e Depot Compagnie Bewakingstroepen (3-DCBT) onder bevel van Kpt. Köhler. Maar in de meeste verslagen is de naam 5-3 Dep Bat gebleven. Zo ook bij de OGS.

5-3 Dep Bat werd gesplitst in 3 delen.
1 deel voor Den Haag, 1 deel voor Rotterdan en 1 deel voor Delft. Petrus was bij het laatste. De mannen van de samengestelde sectie maken maar kort kennis, kennen elkaar nauwelijks tot niet bij naam, maar gaan ervoor. Een beetje rommelig allemaal, zoals kenmerkend voor de eerste uren.
Ik heb de indruk dat niet iedereen wist van de naamsverandering naar 3-DCBT, of het gewoon vergat
Maar hoe dan ook; Petrus’ deel van 5-3 Dep Bat kwam uiteindelijk terecht bij 6-3Dep Bat. Majoor Rigter schrijft in zijn dagboek dat hij een restant van 5-3 Dep Bat als toevoeging op zijn sterkte ontving. De oorkonde voor de gesneuvelden bij Delft is ook ondertekend door de Maj Rigter.


De gebeurtenissen op 10 mei 1940.

Hierbij haalt u de meeste informatie uit het dagboeken en verslagen.
03.30: werd het bataljon gealarmeerd vanwege vijandelijke luchtaanvallen.
04.00: meldingen van parachutisten ten zuiden van Delft.
04.20: meldingen van Fallschirmjäger die de “Porseleinen fles” in Delft bezetten.
04.30: Petrus’ eenheid krijgt de munitie
05.13: de kaderklasse en een restant van het 5-3 worden verenigd tot één sectie. Hiervan maakt Petrus onderdeel van. De vaandrig Slot heeft de leiding.

Petrus krijgt met zijn eenheid de opdracht op te rukken langs De Schie naar de Schieweg richting de Zoutzuurfabriek ten Zuiden van Delft om daar de Duitsers de toegang tot Delft te belemmeren.
05.50: meldt de Vndg Slot dat er zich Duitsers bevinden aan de overzijde van de Schie in een Schuit. Ze zijn dan ter hoogte van de Abtwoudseweg tegenover de Porseleinen fles Tegenwoordig Royal Delft.
Onder andere de groep van Petrus opent het vuur en de vijand trekt zich daarop terug richting “De Lijmfabriek” (tegenwoordig Lijm en Cultuur) Oost van de Schie aan de Rotterdamse weg.
09.05: de sectie met Petrus heeft zich opgesteld West van De Schie langs de Schieweg bij “De Zoutzuurfabriek” met 3 groepen tegenover “De Lijmfabriek”. Waarvan 1 groep ca 150 meter noordelijker, richting Delft wordt gelegd.
De sectie ontvangt geweer en mitrailleurvuur vanuit de bovenverdieping van de fabriek. Al onmiddellijk worden hierbij mannen getroffen en ook Petrus’ groepscommandant raakt gewond. Een van de getuigen verklaard dat er meteen al 4 à 5 man sneuvelen. [Als een dag later de lijmfabriek en de zoutzuurfabriek zijn veiliggesteld wordt verzocht 4 gesneuvelden op te halen bij de Zoutzuurfabriek]

Dat het ook moeilijk is de sterkte van de vijand in te schatten blijkt uit het feit dat een vermoedelijke sterkte van de vijand in “De Lijmfabriek” van aanvankelijk 4 à 6 man met een lichte mitrailleur, na ongeveer een uur wordt opgehoogd naar een vijand van circa een compagnie groot, en beschikt over 2 mitrailleurs.

De sectie wordt steeds heviger beschoten vanuit de lijmfabriek.
Een ander naar bericht is dat ook ten westen van hun positie een vliegtuig is geland en manschappen heeft uitgelaten, je zit er dan lelijk tussen. Uiteindelijk worden die luchtlandingstroepen door andere Nederlandse eenheden onderschept. En de manschappen die men zag lopen bleken achteraf eigen troepen te zijn.

Petrus ligt met zijn sectie aan de westkant van de De Schie in het weiland. Dit is aan de overzijde van de lijmfabriek. Het doel is de Famlschirmjäger te binden, en zo verder oprukken te voorkomen.
Ze ontvangen verontrustend veel mitr -vuur en de dekking was slecht. De commandant Bernhardi schrijft in zijn verslag; “Wij zitten levensgevaarlijk, kunnen nergens heen zonder bevuurd te worden. Versterking komt er niet”.
Ze lagen in een weiland, en ook achter de Zoutzuurfabriek. Bernhardi mocht niet terugtrekken omdat aan de overzijde van de Schie een tegenaanval begonnen was richting De Lijmfabriek.
Daarom kreeg één groep, die van Petrus, de levensgevaarlijke opdracht een sprong voorwaarts te maken richting de Schieweg om zo verband te houden met de overzijde van de Schie omdat de Ltnt Cohen daar oprukte richting de Lijmfabriek.
Bij die sprong werden wederom mensen geraakt, gewond en gesneuveld. Petrus en zijn mannen zochten dekking in “een kalkput” en hebben getracht zich enigszins in te graven. Dat ging niet goed vanwege een gebrek aan pioniersmateriaal. Het was een slechte vuurpositie.
Er werd niettemin vanuit die nieuwe positie door de groep op de Duitsers gevuurd richting de bovenste verdieping van de Lijmfabriek, er is melding gemaakt van getroffen mogelijk gesneuvelde Duitsers. Bij deze schotenwisseling sneuvelde weer een Nederlander.

De gewonden riepen om water. Een collega van Petrus heeft met gevaar voor eigen leven, water uit een sloot in zijn helm geschept en de zwaargewonde kameraad drinken gegeven. Deze gewonde overleed kort daarna. (Drinken geven bij schock door bloedverlies is niet goed, mogelijk wisten de mannen dit helemaal niet)

De verliezen van Petrus’ groep waren zo groot dat de situatie onhoudbaar was. Er moest hulp worden gehaald. Munitie, verbandmiddelen en manschappen. De Sergeant groepscommandant heeft twee mensen gevraagd dit op zich te nemen. Onze Sld Petrus van Meer en Sld de Jong gaan op pad.
Ze waren nog maar net op weg toen de twee mannen hevig vuur ontvingen waarbij Petrus van Meer sneuvelde! Op 19 jarige leeftijd


Hoe ging het verder met zijn sectie?
Er kwam geen hulp, en terugtrekken was onbegonnen werk vanwege het mitrailleur en geweervuur vanuit de lijmfabriek.
De groep was gebonden. Sld de Jong kon nog wel terugkeren naar de groep. Er waren nog maar 3 of 4 man over.
Het was dus duidelijk dat ze niet weg konden komen in deze situatie. De rest van de dag hebben ze daarom in het weiland gelegen.
Uiteindelijk zijn de restanten van de groep onder dekking van de duisternis weggekomen. Er is nog een zwaargewonde meegenomen richting een boerderij.
Vandaar zijn ze teruggegaan naar Delft en hebben deelgenomen aan verdere gevechten richting Rotterdam.

[ De commandant Bernhardi is er volgens zijn verslag opmerkelijk genoeg al eerder wel in geslaagd terug te trekken naar Delft]

Hoe ging het verder met Sld Petrus van Meer?

11 mei om 08:00 is heeft de Kapitein Köhler verzocht 4 bij de zoutzuurfabriek gesneuvelde militairen op te halen. Waarschijnlijk was Petrus er een van. Zeker is dat hij diezelfde dag ,11 mei, tijdelijk is begraven in Delft.

Op 31 mei 1940 is Petrus verplaatst naar de RK begraafplaats St Quirinus in Halsteren.
Met ingang van 18 april 1951 werd het oorlogsgraf van Petrus een stichtingsgraf. Het kerkbestuur kreeg tbv onderhoudt van het graf een bedrag van fl. 5,- per jaar. Te declareren in September.
Aanvankelijk werd het graf (tot1965) redelijk goed onderhouden. Daarna ging het bergafwaarts. De begraafplaats werd in algemene zin slecht onderhouden. In een brief van 27 november 1970 laat de OGS weten dat ze niet tevreden zijn met de staat van het graf en de omgeving, en het een onwaardige situatie begint te vinden. Hoewel de steen zelf op zich goed was, was het verouderd en gevoelig geworden voor vuil en aangroei.
Er wordt aan zijn pleegmoeder mw Boveeé van Baars, gevraagd of Petrus mag worden overgebracht naar het ereveld op de Grebbeberg. Volledigheidshalve werd hierbij vermeld dat het geheel kosteloos is.

Op 12 januari 1971 wordt het verzoek tot opgraving gedaan. Hiervoor mag de Parochie St Quirinus fl. 25,- rekenen. Na goedkeuring van de Burgemeester en het verwittigen van de politie gaat het gebeuren. De OGS neemt een nieuwe kist mee, en de tecnische dienst van OGS voert op 14 juni 1971 om 10.00 uur de werkzaamheden uit. Inhoud van de kist: 2 plastic zakken en 1 naamlabel.

Petrus heeft zijn laatste rustplaats op het ereveld Grebberg (Rij 6a - graf 7)
Er is vooralsnog géén overgebleven familie bekend van Petrus Cornelis Martinus van Meer.


Bijzonderheden:
Delft is na de oorlog ingrijpend veranderd.

“De Porceleyne Fles” is ook bekend al “Royal Delft”

“De Zoutzuurfabriek”.
Is geheel verdwenen. Via het kadastraal archief van Delft heb ik gevonden dat het gestaan moet hebben aan de Schieweg nr 14 in Delft. Er is nu een verhuisbedrijf gevestigd.

“De Lijmfabriek”
Hiermee wordt de toenmalige Lijm en Gelatine Fabriek bedoeld aan de Rotterdamseweg 272 in Delft. Tegenwoordig is het de cultuur- en evenementen-locatie “Lijm & cultuur”

Beide laatste locaties lagen in 1940 in het buitengebied/ Weiland. Tegenwoordig zijn er industrieterreinen en woonwijken.

Verder is achteraf pas duidelijk hoeveel mannen er gesneuveld waren. De dagboeken vermelden dat men mannen de een na de ander zag sneuvelen terwijl het aantal achteraf veel minder was. Mijn aanname is dat dekking zoeken soms verward werd met sneuvelen. En dat in de notitie of het geheugen “sneuvelen” werd opgeslagen.

De verslagen spreken elkaar soms tegen of lijken onlogisch.


Bronnen:
Nederland Instituut voor Militaire Historie (NIMH)den Haag.
-Gevechtsverslagen
-Verklaringen
-Situatie schetsen
Nationaal Archief
Stadsarchief Delft
Delft Vrij
Stadsarchief Bergen op Zoom
Genealogieonline